Kweepeer

De diepgele vruchten van de kweepeer zijn niet alleen mooi om te zien, ze geven een aromatische, honingzoete geur af. Heb je er een paar op de fruitschaal liggen dan heb je in huis geen luchtverfrisser meer nodig! Het aroma van de kweepeer is zo sterk dat je de vrucht beter niet bij andere fruitsoorten bewaart, want die krijgen dan dezelfde geur.

Koel bewaren
Overigens is bewaren op de fruitschaal niet zo slim als je in de keuken nog wat met de vrucht wil doen. De harde vrucht wekt de indruk lang mee te gaan, maar dat is in de praktijk niet zo. Koel kunnen rijpe vruchten enkele dagen tot enkele weken worden bewaard. Ze worden bruin van binnen als ze te lang blijven liggen. De hier gekweekte kweepeer ligt rond oktober in de winkel, de vroege soorten iets eerder.

Bijzondere vrucht
De Cydonia oblonga behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae). De botanische naam is afkomstig van Kydonia, het huidige Chania op Kreta. De Grieken hadden het 650 jaar voor Christus al over die gouden appels. Je kunt nog verder terug, de kans is groot dat de gouden appels die de goden Zeus en Hera als huwelijksgeschenk kregen ook kweeperen waren…
Oorspronkelijk komt de vrucht uit de regio rondom de Kaspische zee en is inheems in landen als Iran, Armenië, Azerbeidzjan en Georgie. Door de bijzondere vruchten en aantrekkelijke bloemen wordt de Cydonia oblonga, in struik- of boomvorm, hier ook graag in de tuin gezet.

Appel of peer?
Maar, is het nou kweepeer of kweeappel? Beide benamingen worden vaak door elkaar heen gebruikt. Er zijn vruchten met een peervorm, zoals van de bekende rassen Champion en Vranja, en kweeën die op appels lijken: Ludovic en Leskovacz.
Deskundigen kijken voor het onderscheid meer naar het vruchtvlees, dat bij kweeappels harder is en meer steencellen bevat. Ze zijn dan wel weer geuriger dan de kweepeer.

Quee
Wij mogen de benamingen gewoon door elkaar gebruiken. Of, zoals vroeger toen de kweepeer veel meer in de keuken werd gebruikt, volstaan met quee. Zo telt het 17de eeuwse kookboek De verstandige kock een handvol recepten met de quee in de hoofdrol.

Queekoeckjens
In de 17de eeuw werden er ook koekjes van gemaakt. Het recept gaat uit van 500 gram hele kweeperen en eenzelfde hoeveelheid suiker. Eerst de kweeperen koken tot ze zacht zijn, af laten koelen en de schil en pit verwijderen.
Klein maken en met de eenzelfde hoeveelheid suiker opkoken. De massa dan uitstorten op een besuikerde houten plank. Uit die laag de “queekoeckjens” snijden. Af laten koelen en bij de haard laten drogen. De koekjes smaken als zachte snoepjes. “Gy kuntse in schoon papier bewaren, soolange het u belieft.”

Eerst verwarmen
Rauw is de kweepeer niet te eten, maar als je hem verwarmt verandert de harde kweepeer in een heel smakelijke vrucht. Doordat de vrucht van nature veel pectine bevat, is de kweepeer zeer geschikt om jam of gelei van te maken.  Ook lekker: gebruik het als vruchtvulling voor de taart. In de stoofpan is kweepeer met rund- of lamsvlees ook een goede smaakcombinatie.

Zuigtablet
De kweepeer is rijk aan vitamine C, pectine, kalium, looistoffen en vezels. Van de pitten werd vroeger een geneesmiddel gemaakt, dat hielp bij zonnebrand, kloofjes, gesprongen (schrale) lippen en schaafplekken. Een gedroogde pit werd ingezet als zuigtablet bij hoest. Niet doorbijten, want de pit is extreem bitter!

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!